Met Hemelvaart vieren we dat Jezus is opgenomen in de hemel. In de Bijbel is de evangelist Lucas de enige die dit verhaal vertelt en hij vertelt het zelfs twee keer: in het Evangelie van Lucas en in het boek Handelingen, dat ook door hem is geschreven.

Waarom vertelt Lucas twee keer over de hemelvaart? En wat betekent de hemelvaart van Jezus voor hem?

Hemelvaart is een scharnierpunt. Het staat in het midden van de Apostolische Geloofsbelijdenis. Jezus verdwijnt niet, Hij wordt opgenomen in de hemel. Hij mag plaats nemen aan Gods rechter hand: de bekroning van Zijn missie. Jezus’ hemelvaart is niet alleen een vertrek; het is de voltooiing van Zijn lichamelijke aanwezigheid op aarde en het begin van Zijn nieuwe manier van tegenwoordigheid. Hij is vanaf zijn hemelvaart altijd overal bereikbaar, iedereen over de hele aarde kan tegelijk tot Hem spreken en kan Hem om hulp en bijstand vragen.

Dit jaar lezen we de kortere beschrijving van Hemelvaart uit Lucas 24:50–53. In deze vertelling is de reactie van de leerlingen belangrijk: zij keren terug naar Jeruzalem met blijdschap en blijven in de tempel God loven. Na het vertrek van Jezus gaan ze niet wanhopen, ze blijven niet passief. Ze blijven in de tempel in actieve aanbidding. Biddend wachten ze op de komst van de Heilige Geest, die hen de wijsheid en de moed zal geven om hun geloof met anderen te kunnen delen.

De vertelling van hemelvaart in het Lucas evangelie nodigt ook ons uit om God te loven en Hem te dienen. We mogen vertrouwen op Gods voortgaande leiding.